Cenâb,ı Hak, Rasûlulllah (s.a.s) Efendimiz’i, “emsalsiz bir örnek şahsiyet” olarak, kıyâmete kadar gelecek bütün insanlığa göndermiştir. Bilhassa günümüzde Rasûlullah,ın örnek şahsiyet ve karakteriyle birlikte, gönül dokusunu da bütün ihtişâmıyla idrâk etmeye fazlasıyla muhtacız. Âlemlere rahmet olarak gönderilen Peygamber Efendimiz’in, müslim veya gayr-i müslim, canlı veya cansız bütün mahlûkâta şâmil olan İslâm dâvâsının ufkunu, bugün çok daha yakından idrâk etmek mecbûriyetindeyiz.
Örnek gösteren Allah, örnek olan O’’nun elçisi, Son Nebî ve Rasûlü, örnek alacak olanlar ise mü’minler, ama sıradan mü’minler değil, umudunu Allah’’a ve âhiret mutluluğuna, dünyada ve âhirette Allah’’ın lütfuna bağlamış olan, O’’nu, gönül, şuur ve dilinden düşürmeyen, O’’nunla var olan, her işin önünde içinde ve sonunda “O”nunla olan, olmak isteyen mü,minler. İşte bunlar için, bizzat Allah’ın, Kur’an’da gösterdiği yegâne örnek, Rasûlullah (s.a.s)’dir.
İnsan önce hedefini belirleyecek, sonra da bu hedefe ulaşabilmek için gerekli tedbirlere başvuracaktır. Tedbirler içinde en işe yarar olanı, birikmiş tecrübelerden yararlanmaktır. En iyi yol, bilinen yoldur, daha önce denenmiş ve hedefe ulaştırdığı sabit olmuş tedbirler ve yöntemlerdir. Fânî dünya hayatında kendilerine bir hedef seçenler, bu hedefi daha önce yakalamış kimseleri örnek alırlar. Fânî dünya hayatını, ebedî mutluluğun bir aracı, bir köprüsü, bir müsveddesi olarak görenler, hedeflerine ulaşabilmek için bu dünya hayatını nasıl yaşamaları gerektiğini bilmek zorundadırlar.
Katıksız, katışıksız, ebedî ve gerçek mutluluğun yolcuları, bu yolu kat ederek hedefe ulaştığı bilinen birini bilir ve bulurlarsa, onun gibi yaşar ve yürürlerse, elbette umduklarına ereceklerdir. Bütün insanlık âleminde hayatı ve hayat yolu bilinen, örnek alınması mümkün bulunan, örnek alındığı takdirde “seven ve sevilen, hoşnud olan ve Îlâhî hoşnudluk mertebesine eren” birisi olarak yaşayıp ebedî âleme geçme imkânı veren tek insan, Rasûlullah (s.a.s)’dir. “O” nun kemâlinin ve yolunun test edilmeye ihtiyacı yoktur, “O”ndan başka kim varsa, hepsinin yol ve yönteminin test edilmeye ihtiyacı vardır. Test aracı, mihenk taşı, iyiyi kötüden, sahteyi sahihten, işe yarayanı yaramayandan ayıracak ölçüt: “ O”nun, yaptıkları ve öğrettikleridir!
“O,” bir Rasûl’dür! Güzel kişilik, ahlâk ve hayat örneğidir, ama aynı zamanda bir beşerdir. Bütün insanların yaratıldığı asıldan, özden yaratılmıştır. Bütün insanlar için ortak olan nitelikleri vardır: Acıkır, susar, bazı yiyecek ve içecekleri sever, bazılarını sevmez, hastalanır, tedavi görür, acı çeker, tedirgin olur, sevinir, eşi, çoluk çocuğu olur, vahyin gelmediği konularda ve zamanlarda kendi re’yi (ictihadı)’ile amel eder. “O”nun örnekliği, beşerî hayatı ve tercihleri ile değil, Allah rızasına götüren yolu, davranış ve sözleri ile ilgilidir. Bir mü’min, Rasulullah(s.a.s)’in beşerî olarak sevmediği bir yemeği, rengi, kokuyu, tipi sevse, O’nun örnekliğinden ayrılmış olmaz, ama Allah rızası ile ilgili bir konuda, “O” nun yapmadığını yapsa, yaptığını yapmasa örnekliğini terketmiş, yolundan ayrılmış olur.
Değerli “Vuslat Dergisi” okuyucuları, Haziran sayımızda, Rasûlullah (s.a.s)’ in örnekliği dosya konusu olarak işledik. Bu konuda kıymetli hocalarımızın makalelerini sizlerin istifadenize sunduk. Gelecek sayıda buluşmak üzere sizleri Alemlerin Rabbi Allah’a emanet ediyoruz.
Selâm ve duâ ile.
