Unutmayalım ki âile olmak, nikâh akdi ile bir araya gelerek aynı çatı altında zâhiren bir arada yaşamaktan ibâret değildir. Âile olmak, hayatın acı ve tatlı zamanlarında, dâimâ bir ve beraber olabilmektir. Âdeta iki bedende tek yürekle yaşayabilmektir. Âile fertlerinden her bir şahsın, bir diğerine dâimâ muhabbetle ve gönülden davranması, onlara değer vermesi, sevinciyle sevinip kederiyle hüzne gark olmasıdır, âile olmak.
Nitekim Rasûlullah (s.a.s.), annelerimize sevgi, saygı ve nezâkete dayalı bir muhabbet bağı kurmuştur. “Sizin en hayırlınız, âilesine karşı en iyi olanınızdır. Ben de âileme karşı en iyi olanınızım” buyurmuştur. Böylece biz ümmetine, âile hayatındaki huzurun reçetesini göstermiştir.
Toplumun çekirdeği olan âile müessesesi, Sünnetin hayat veren ölçüleriyle gerçek mânâda bir huzur ve saadet yuvası olur. Aksi takdirde eşlerin birbirine karşı muhabbet, sadâkat, hürmet ve nezâketi zamanla kaybolur. Böyle yuvalarda yetişen evlâtlar da, şahsiyet ve karakter bakımından zaafa uğrar. Âile ortamında bulamadığı merhamet ve muhabbeti sokaklarda aramaya başlar.
Modernizm ile birlikte aile hızlı bir dönüşüm içerisine girmiştir. Ailenin dönüşüm yaşamasıyla birlikte ailenin baş aktörü olan kadın da bu değişim dönüşümden nasibini almıştır. Toplumun en önemli kurumu olan aile ve ailenin mihenk taşı olan kadın, modernleşmenin etkisiyle birlikte değişim göstermiş; aile ve kadın belirli çözülmeler yaşamış bu durum sosyal problemlere yol açtığı varsayımından hareketle aile merkezli bir topumun oluşturulması ve kadının yeniden inşası gerekmektedir. Modernleşme ile beraber kadın, süregelen yapısından uzaklaşmış ve değişim içerisinde kendini bulmuştur. Değişen aile kurumu ile birlikte toplumun ahlâkî ve dinî değerlerinin yıkım sürecine girdiği ve oldukça zayıfladığı gözlenmiştir. Ahlâkî değerlerin etkisini yitirmesiyle annelik olgusu toplum, nezdinde değerini yitirmeye başlamıştır.
Batı hayat tarzının benimsenmesi sonucu bir asırdır toplum giderek bozulmakta, toplumun çekirdeği olan “aile” bu bozulmadan nasibini almış durumda. Son yirmi senedir de muhafazakâr iktidar tarafından dayatılan Avrupa uyum yasaları gereği “Zinanın” suç olmaktan çıkarılması ve “LGBT” sapkın yasalar zaten bozulmaya yüz tutmuş aileyi-tabir yerindeyse tarumar-etmiştir.
Mahallenin var olduğu, binaların müstakil ve az katlı evlerin yaşam alanı, akrabalık bağlarının kuvvetli olduğu zamanlarda aile birtakım farklı değerlere sahipti. Aynı zamanda bu ailevî değerler yaptırım gücüne sahipti. Kınanma duygusu birtakım tutum ve davranışları kontrol etmekteydi. Modern değerler dizisi ile birlikte önce evlerimizin şekilleri, caddelerimizin isimleri değişerek ruhsuz yapay oluşumlar ortaya çıktı. Daha sonra bu değişim ailemizin içine sızarak ailevî ilişkilerimizi ve değerlerimizi yok etmeye başlamıştır.
Değerli okuyucularımıza şunu hatırlatmak isteriz: İslâm fıkhında bir konuda birden fazla muteber görüş olduğunda yetkili merciler, herhangi birisini tercih edebilirler. İslâm aîlesinde evin hanımının, gelen misafirlere hizmet etmek konusunda İmam Nevevî (rh.a.)’ in görüşüyle amel ediyor ve bu görüşle amel edilmesini tavsiye ediyoruz! “Gelinin hizmet etme konusunda Nevevî (rh.a.) : (Bu hizmet, kadınların örtünmesi ve erkeklerden sakınması hakkındaki İlahî emrin gelişinden önceki zamana aid olarak yorumlanır. Kadının örtülü olarak erkeklere hizmet etmiş olması yorumu, uzak bir yorumdur, demiştir.” (Haydar Hatipoğlu, Sünen-i İbn Mâce Tercemesi ve Şerhi, İst. 1983, C. 5, Sh. 347. İmam Muhyiddin en –Nevevî Sahih-i Müslim Şerhi-el Minhac, çev. M. Beşir Eryarsoy, İst. 2013, C. 9, Sh. 127)
Bu duygu ve düşüncelerle bir sayıda yeniden birlikteyiz. “Vuslat Dergisi”, Kasım özel sayısında toplumun en önemli birimi olan “aileyi” siz değerli okuyucularımıza etraflı bir şekilde anlatmak istedik. Makaleleriyle bu sayıya katkı veren değerli hocalarımıza müteşekkiriz. Gelecek sayıda buluşmak dileğiyle. Allaha (c.c.) emanet olun.
Selâm ve duâ ile.
